Alkmaarse Schaakvereniging DE WAAGTOREN

Historie: Herstart van het ASK in 1982

Begin jaren tachtig stond het schaakleven in Alkmaar op een laag pitje. Behalve de interne competities van de schaakverenigingen gebeurde er vrijwel niets. Ook van bijvoorbeeld een schaakkampioenschap van Alkmaar was geen sprake. Het was vooral door toedoen van Harry Peters, dat er weer wat leven in de brouwerij kwam. Hij wist naast VVV ook de jonge vereniging 0-0-0 warm te maken voor een aantal activiteiten, zoals het plaatselijk kampioenschap en de gezamenlijke uitgave van een schaakblad ‘Schaak in Alkmaar’. Zo kon in de maanden april en mei 1982 in de Hoornse Vaart het eerste open toernooi van een nieuwe reeks om het persoonlijk kampioenschap van Alkmaar van start gaan.
Een verslag met eindstand van de hoofdgroep vindt u onder “Historie” van het Alkmaars Schaakkampioenschap. U zult daarbij ook verschillende oude bekenden tegenkomen, zoals bijvoorbeeld Gerard de Geus en Egbert van Oene. De volgende diagramstelling is een gevolg van woest openingsspel nadat ze beiden met nul uit twee waren begonnen.

Stelling na 11…e5

Er volgde 12.g4 Lxg4 13.Dg2 e4 en het is nauwelijks te geloven, maar de met zwart spelende Egbert wist deze partij alsnog te verliezen. Hoe dat ging -en veel ander leed- kunt u zoals gebruikelijk vinden in de databank NICBase Online.

Willem Andriessen

Uit de oude doos...

 "Na twee mislukte pogingen, wist Paul Bierenbroodspot deze keer de titel wel te bemachtigen. Zat het hem voorgaande twee toernooien tegen, deze keer was een ieder hem welgezind. Zo mocht hij tegen Nico Hauwert een remise noteren, terwijl hij zelfs in de slotstelling nog verloren stond en ook in de laatste ronde tegen concurrent Burggraaf kwam hij goed weg. Daar stonden uiteraard ook een aantal goede overwinningen tegenover, onder andere tegen de winnaar van vorig jaar Erik Knoppert..."

Aldus Wim Andriessen, in opnieuw een lezenswaardig artikel over de historie van het Alkmaars Schaakkampioenschap. Dit keer het jaar 1988 (waarin het Nederlands elftal wel een beker wist te bemachtigen, maar dat terzijde).  U vindt het complete verhaal: "Historie: buitensteedse gasten weer vooraan in ASK 1988"  op de website van het toernooi.

Prijsvechters in het ASK 1987

Dankzij een verhoging van de bijdrage van sponsor ACCOM was het ASK ook aantrekkelijk geworden voor een aantal prijsvechters uit de regio. Onder hen de Amsterdammer Erik Knoppert, die onderstreepte dat zijn reputatie hem niet voor niets vooruit was gesneld. Hij versloeg op een na al zijn concurrenten, waaronder IM Theo van Scheltinga. De Oude Meester  was zelf overigens hoofdzakelijk debet aan zijn ondergang, zoals u in de volgende stelling kunt zien.

Stelling na 13.Lg5 uit Knoppert-van Scheltinga

Van Scheltinga, immer de rust zelve achter het schaakbord, raakte hier op de een of andere manier van slag en werd na 13…f6? 14.exf6 gxf6 15.Lh6 d5 16.Pec5 snel opgerold. In betere tijden zou hij ongetwijfeld 13…Dc7 hebben gedaan, want na 14.Pbc5 Pcxe5! 15.Pxb7 heeft zwart 15…d5 achter de hand (16.Ped6 Pc4) en staat hij zeker niet minder.
Knoppert  moest alleen in Paul Bierenbroodspot zijn meerdere erkennen, maar won zijn overige partijen, waaronder die in de laatste ronde tegen Nico Hauwert.

De ‘Alkmaarders’ konden in dit toernooi geen rol van betekenis spelen. Titelverdediger Gerard de Geus deed het met een gedeelde derde plaats uiteindelijk het beste.
Een uitvoeriger verslag en eindstanden vindt u bij de historie van het Alkmaars Kampioenschap 1987.

Willem Andriessen

Uit de oude doos: Gerard de Geus winnaar ASK 1986

In het ASK van 1986 moesten de Alkmaarse coryfeeën het opnemen tegen titelverdediger Martijn Spaan, Henk van der Hauw en topfavoriet Paul Bierenbroodspot. Van grote invloed op het eindresultaat was het spel van de toen nog vrij jeugdige Jos Vlaming. In de tweede ronde verschalkte hij Bierenbroodspot vanuit een nogal verkreukte stelling en een ronde daarop bleek hij opnieuw van grote invloed op de einduitslag.

Een verslag van dit toernooi, de complete eindstand van de hoofdgroep en de beslissende overwinning van Gerard in de laatste ronde op Erik Nicolai kunt u vinden onder de historie van het ASK op de website van het Alkmaars Schaakkampioenschap.
Partijen uit dit toernooi kunt u vinden in NicBase Online.

Willem Andriessen

Waagtorenspelers grijpen naast titel in het ASK

Het drietal dat vorig jaar de eerste drie plaatsen bezette eindigde ook dit keer weer bovenaan, alleen in een andere volgorde. Danny de Ruiter wist bij het ingaan van de laatste ronde al dat hij zijn titel niet kon prolongeren en ook Roland Punt wist dat hij niet verder zou kunnen komen dan een tweede plaats. Het stond bij voorbaat al vrijwel vast dat de titel naar Enrico Blees zou gaan, want zelfs bij verlies en winst van Perez Garcia zou hij hoogst waarschijnlijk op weerstandspunten gewonnen hebben. Zo ver kwam het echter niet. Weliswaar kon ik persoonlijk nog wat spanning in de strijd brengen door Blees te verslaan, maar aangezien Perez Garcia geen kans kreeg tegen Roland Punt, was de strijd om de titel beslist. Dat Danny de Ruiter nog gedeeld tweede werd was een klein wonder. Wim Nieland leek een goed toernooi met een stevige remise tegen Danny af te sluiten, tot hij toch nog in een giftige afwikkeling tuimelde en verloor.

Eindstanden Alkmaars Schaakkampioenschap 2010

Groep A
1. Enrico Blees 5.5 uit 7
2. Danny de Ruiter 5.0
3. Roland Punt 5.0

Groep B
1. Martin Duinmaier 6.5
2. André Beemsterboer 6.0
3. Egbert van Oene 5.0

Groep C
1. Wouter Greve 5.5
2. Ivo Kreemers 5.0
3. Wouter Hoedjes 5.0

Voor de volledige uitslag, zie website van het toernooi.

Vrije- en onstuimige pionnen in het ASK

De pion stond in de voorlaatste ronde van het ASK centraal in de strijd aan de topborden. In de partij tussen Danny de Ruiter en Jos Vlaming ging er na heftige strijd een pion de mist in omdat Jos zich deerlijk vergiste. Maar aan Danny bleek dit kleinood niet besteed en zo eindigde de partij in een toch niet onterechte remise.
Ook in de partij tussen de koplopers Enrico Blees en Hebert Perez Garcia speelde de pion een doorslaggevende rol. In een moeilijk dame-eindspel met pluspion voor Blees balanceerde de partij lange tijd tussen winst voor Blees en remise voor Perez. Uiteindelijk maakte laatstgenoemde de beslissende fout en kon Enrico zijn vrijpion laten promoveren.
Ook Ton Fasel worstelde met zijn pionnen.

Na al eerder ten onrechte veld d5 met een pion te hebben bezet,had hij nu 15.b2-b4 gespeeld. Wie zich de ode van Donner aan de a-pion herinnert, zou hier wellicht dichten: ‘Lieve b-pion, waarom ben je zo’n onstuimig klein ding, waarom doe je niet één klein stapje vooruit, zodat wij beiden…..’ de rest laat ik aan uw kennis van de klassieken of aan uw fantasie over.
Ook bij Pover-Plooijer en Van der Meiden-Westerman voerden pionnen de boventoon. Laatstgenoemde partij werd tot de laatste pion afgekloven met een natuurlijke remise uitkomst, maar Johan Plooijer bracht zijn vrijpion knap tot winst. Bij Nieland-Groot speelde de pion die Wim in de opening offerde een hoofdrol. Die pion zag hij niet meer terug en van compensatie was ook geen sprake. Noodgedwongen moest hij daarna nog meer materiaal investeren, maar ook dat zonder enig uitzicht op succes. Op het moment dat het punt voor Ronald leek te kunnen worden bijgeschreven, schoot die een enorme bok en haalde Wim, gelijk een topbankier, toch het hoogste rendement uit zijn riskante investeringen.
Van een grovere snit waren de overwinningen van Roland Punt en Ruud Niewenhuis, althans, daar speelden de pionnen een meer bescheiden rol. Maar ook dat kunt u nader beschouwen bij het Alkmaars Schaakkampioenschap 2010.

Willem Andriessen

Danny en Jos verliezen terrein in 5e ronde ASK

Aan de topborden in de vijfde ronde van het ASK leek de spanning de deelnemers te veel te zijn geworden. Zelden zag men in dit kampioenschap zo vaak een wisseling van de kansen. Aan het eerste bord probeerden twee Jonge Vosjes elkaar het leven zuur te maken. Opmerkelijk was dat Danny de Ruiter in het voor hem ongebruikelijke Frans heel goed uit de opening kwam, maar na een paar missers toch het onheil op zich af zag komen. Nu  was het echter de beurt aan Enrico Blees goede mogelijkheden onbenut te laten en hij raakte daarna zelf zo van slag dat Danny weer aan het langste eind leek te trekken. Het was schijn, want Danny produceerde uiteindelijk de grootste fout en kon meteen opgeven.
Ook de partij tussen de twee Sluwe Vossen, Vlaming en Perez Garcia stond bol van de spanning. Ook hier verliep de opening goed voor zwart, maar Jos vocht terug, kwam in het voordeel, verspeelde dit weer tot uiteindelijk de volgende stelling ontstond:

Onder de leden van de Waagtoren vond de laatste tijd een gedachtewisseling plaats over een bepaald type slechte loper. De nomenclatuur van zo’n slechte loper is mij onderwijl ontschoten, maar de witte loper van Jos verdient mijn inziens ook dat predicaat. Echter, zelfs voor een heel erg slechte loper, is een tweede leven mogelijk, hoewel daarbij de hulp van de tegenstander onontbeerlijk is. En die kwam!  Perez deed hier namelijk 51…h5 waarop Jos met 52.f4!! zijn slechte loper nieuw leven had kunnen inblazen. Op 52…exf4 komt  53.gxh5 en ook na andere zetten had wit heel tevreden kunnen zijn. Jos vond 52.f4 echter niet, kwam meer en meer in de verdrukking en werd tenslotte vlak voor dat Perez vlag zou vallen, mat gezet.
Het waren niet de enige dramatische ontknopingen in deze ronde. Ton Fasel  had een artistieke ingeving, waar degelijkheid op zijn plaats was geweest. Hij verspeelde daarmee een half punt, terwijl Henk Westerman het dubbele verspeelde en geen enkele beloning kreeg voor een verder sterk gespeelde partij. Ook Ruud Niewenhuis had een vol punt voor het grijpen, maar bleef eveneens met lege handen staan. Geniet als gebruikelijk weer van dit en ander leed onder Alkmaars Schaakkampioenschap 2010.

Willem Andriessen

Veel treurnis weg te spoelen in 4e ronde ASK

Het is maar goed dat er een bar is in het speellokaal van het ASK, want er viel opnieuw weer menige teleurstelling weg te spoelen. Om te beginnen was daar Johan Plooijer, die op keurige wijze afwikkelde naar een iets beter eindspel, maar toen vergat dat de koning in het kwadraat van een vrijpion moet staan.  Anders ging het bij Dirk van der Meiden. Die kon niet verkroppen dat hij in remise moest berusten tegen Ton Fasel en daarom  een zeer bekwame verliespoging deed, waarbij hij zelfs een herkansing voor de remise niet wilde benutten.
Een droge keel moet ook Roland Punt hebben gekregen van zijn belevenissen. Eerst gooide Enrico Blees hem de partij in de schoot (twee pluspionnen), waarop Ronald dit cadeau nog overtuigender retourneerde. Maar de tragische bijna held van de avond was Ruud Niewenhuis. Hij gaf geen krimp tegen Sjoerd Plukkel en onder stille aanmoedigingen van de vele omstanders leek hij recht op de remise af te stevenen, om tenslotte op de 49^e zet toch mis te grijpen.

Mijzelf overkwam iets heel anders. Over het algemeen maak ik niet veel fouten met het beoordelen van stellingen, maar deze keer zat ik er volkomen naast. Kijk u even mee en neem plaats achter de zwarte stukken.

In deze boeiende stelling heeft zwart drie mogelijkheden, te weten
                A. 13…Lf6 14.Ld4 b6
                B. 13…Lb4+ 14.Pbd2 Df6
                C. 13…a4 14.Dc2 Da5+

Twee van deze varianten zijn goed speelbaar voor zwart, terwijl er één, die ik uiteraard koos, vrijwel geforceerd verliest zoals Danny de Ruiter zeer bekwaam wist aan te tonen. De oplossing van dit vraagstuk en ook de partijen van de andere winnaars kunt u zoals gebruikelijk weer  onder Alkmaars Schaakkampioenschap 2010 vinden

Willem Andriessen

Ook in de derde ronde veel spektakel in het ASK

Er viel weer het nodige spektakel te beleven in de derde ronde van het ASK. De eerste wilde taferelen waren te zien bij Richard Frans en Tjerk Sminia. Eerst genoemde had de partij al voor de twintigste zet kunnen beslissen, maar hij liet de mooiste kansen onbenut  en ook een latere herkansing liet hij ongebruikt passeren.

Ook bij de strijd tussen de koplopers Roland Punt en Danny de Ruiter viel het nodige te beleven, maar daar was het wachten tot de tijdnoodfase. Opgejaagd door de klok zag Roland de op slag winnende zet één zet te laat en toen kon Danny alsnog met remise ontsnappen.