Zaterdag 12 februari moesten we via het laaggeklasseerde HTV uit Den Haag proberen de koplopers in 3E in het vizier te houden. Er moest gewonnen worden om de hoop op het lang gekoesterde kampioenschap levend te houden. Helaas was Rob verhinderd, maar gelukkig had Jan Poland Henk Westerman bereid gevonden om het achttal te completeren.
Na een uur of twee spelen was er nog weinig tekening in de strijd te ontwaren.
Op bord 1 posteerde kopman Frank T. de zwarte stukken niet optimaal, maar wit speelde op zijn beurt ook niet geheel nauwkeurig, zodat de remisemarge nog niet overschreden leek. Roland speelde op bord 2 zoals we hem kennen. Na een vrij slappe opening deelt hij hier en daar wat speldenprikjes uit, waardoor de tegenstander langzaam maar zeker wordt teruggedrongen. Eenvoudig leek het echter allerminst. Op bord 3 zat de tovenaar van Tata. Hij speelde zijn geliefde spelletje, maar het leek toch iets minder solide dan we van hem gewend zijn. Maar ja, het is Jos, dus is een ietwat mindere stelling meestal geen bezwaar. Tel daar een ratingoverwicht van (zeker na het uitstapje naar Wijk aan Zee) van 200 punten bij op, en ik had er fiducie in. Daan kwam op bord 4 niet in zijn geliefde spel terecht. De onorthodoxe openingsbehandeling van zijn tegenstander wierp zijn vruchten af. In hoog tempo vuurde hij de ene na de andere krachtzet af, waardoor Daan alle zeilen moest bijzetten om in de partij te blijven. Bij Gerard op bord 5 ging de strijd gelijk op. Hoewel wit wellicht kon bogen op een heel klein plusje, leek remise een logisch uitslag. Vanwege mijn matige score met zwart speelde ik eens met de andere kleur. Aan bord 6 kreeg ik te maken met een jeugdige opponent. Om die reden koos ik voor een rustige openingsopzet, om het puur op schaakinzicht te laten aankomen. Na een uur of twee was ik tevreden met mijn stelling. Ruimteoverwicht en betere samenwerking van de stukken. Henry speelde op bord 7 een moeilijke partij. Na verzuimd te hebben om een tegenaanval op touw te zetten, moest hij een verdedigende stelling innemen om wit van zich af te houden. Nu is dat Henry over het algemeen wel toevertrouwd, dus durfde ik ook daar geen voorspelling te doen. Henk speelde op bord 8 ook tegen een jongeling en pakte het eveneens rustig aan. Geroutineerd wikkelde hij af naar een eindspel met een klein plusje.
Naarmate de tijd vorderde werd het steeds spannender. We kwamen op voorsprong doordat Henk het eindspel behendig tot winst wist te brengen. Henry bleek echter niet opgewassen tegen de aanval van wit en was zo sportief om zich mat te laten zetten. Frank v T. schudde veelvuldig ontevreden het hoofd, maar wist toch een remise uit het vuur te slepen. Zo kwam de stand op 1½ - 1½. Ik drukte mijn tegenstander steeds verder terug en won uiteindelijk een stuk tegen twee pionnen. Toen zwart zijn toren buitenspel zette was het pleit snel beslecht: 2½ - 1½. Toch zag het er niet goed uit. Met verloren stellingen van Jos en Daan en een potremise stelling bij Gerard, zou Roland moeten winnen om ten minste nog een gelijkspel uit het vuur te slepen.
Toen gebeurde het ongelooflijke. De stelling bij Daan was als volgt. Wit: Ka2, Tb4. Zwart: Kf3, Tg3, pionnen op a3 en h3. Omdat het ging om een teamwedstrijd, speelde Daan tegen beter weten in nog even door in deze compleet verloren stelling en speelde Tb3+. Waarschijnlijk maakte de tegenstander, die de hele partij geweldig speelde, de blunder van zijn leven, door zonder enige vorm van tijdnood Ke2 te spelen.
Plotseling brak de zon door. Met een voorsprong van 3½ - 1½ kon de winst ons bijna niet meer ontgaan. Hoewel de tegenstander van Gerard heel lang probeerde om een doorbraak te forceren in het remise-eindspel, was er geen doorkomen aan. Nu was het aan Roland om remise te spelen en de winst was binnen. Maar zoals het echte vechter betaamt nam hij geen genoegen met een puntendeling. Na lang manoeuvreren wist hij in een dame-eindspel eerder dan zijn tegenstander zijn pionnen richting de overkant te brengen en was het vijfde punt een feit. Dat Jos vervolgens verloor mocht de pret niet meer drukken.
En aangezien koploper Caїssa ten onder ging tegen RSR Ivoren Toren 2, is alles nog mogelijk. Met nog 3 wedstrijden te gaan staan we 3e op 1 matchpunt van Philidor Leiden, waar we op de laatste speelronde nog tegen moeten aantreden. Daarnaast moeten de Leidenaren nog tegen nummer 2 De Stukkenjagers.
Frank Agter
Ik vind de combinatie Wim A. en Frank A. een verademing. Niet zo zuur en ook geen tel- en rekenfouten.
Geplaatst door: DvdM | 02/14/2011 om 22:20
Jan, het is niet narrig bedoeld. Ik vind het ook leuk om jouw artikel te lezen! Het begint zeker spannend te worden. 12 maart (de dag na ASK ronde 1) moet het weer gebeuren. Jos V. een bye in ronde 1?
Geplaatst door: DvdM | 02/14/2011 om 22:31
Helaas is de zuurgraad van de verslagen over de inspanningen van het 2e niet te bepalen.
Geplaatst door: Jan Poland | 02/14/2011 om 22:34
Geduld! Het duurt waarschijnlijk nog even voordat Wim alle partijen schaaktechnisch heeft bekeken. Toch? De enige winstpartij was niet geheel correct dus het is best lastig kiezen. Toch?
Geplaatst door: DvdM | 02/14/2011 om 22:49