Ik had gisteravond net een stukje gereed voor de Alkmaarsche Courant en was begonnen met het leggen van het fundament voor een verslag voor de website, toen ik op deze zelfde website al een soort voorpublicatie zag staan van de externe wedstrijden. Dat schoot mij op dat moment verkeerd, vandaar mijn wat narrige reactie. Maar het team verdient een bespreking en zeker deze wedstrijd, dus na een nachtje slapen en een dagje arbeid maar achter het toetsenbord gekropen.
Ook deze wedstrijd bewees weer dat het Eerste moeilijk een regelmatige overwinning kan scoren. De wedstrijd kreeg zelfs nog thrillerachtige trekjes toen Roland, na overleg, in iets betere stelling voor de winst ging. Dit was net voordat Daan profiteerde van een zwaar geval van amaurosis schachistica totalis duplex benigna ridicula. Maar de teerling was geworpen en de strijd bereikte zijn hoogtepunt toen Roland door de vijandelijke linies heen wist te breken met een unstoppable pawn. Een kunststukje! Voordat deze bloedstollende taferelen zich afspeelden had Frank van Tellingen remise gespeeld. Volgens Frank had hij een fout gemaakt, maar waar? Frank raakte wat in de verdrukking op de Dame vleugel en verloor rond de 34e zet een pion. De ontstane stelling bood na het terugwinnen van de pion geen enkele mogelijkheid tot winst. Jos heeft zijn kruit verschoten op Tata, zo moge blijken uit zijn King Size artikel elders op de website. De opening ging nog wel, maar is dan ook vertrouwd terrein. Wat vervolgens de Loper op a3 deed is in nevelen gehuld, naar mijn bescheiden mening was e7 een betere plaats, om na bijvoorbeeld de lange rokade en met de Torens op h8 en g8 een soort Koningsaanval op te zetten. Op zet 26 ging de Loper alsnog naar e7. Jos werd vervolgens langzaam weggedrukt op de Damevleugel en na dik 60 zetten was het over en sluiten. Daan raakte al vroeg de draad kwijt, zijn notatiebiljet is al in vroeg stadium niet te lezen en ook zijn tijdverbruik is weelderig te noemen. Bij de eerste tijdcontrole stond Daan in elk geval 2 pionnen achter en de toestand werd zorgelijk. Het werd tijd om aan de noodrem te gaan hangen en ik vernam in de wandelgangen dat Daan wellicht een theoretische remisekans had na het ruilen van de laatste lichte stukken. Tot verbazing van de ene helft van het team en tot wanhoop van de tegenstander werd de speler getroffen door een geval van schaakblindheid. Daan was er niet verguld mee, in tegenstelling tot de teamleider. Gerard had de hele middag een min of meer gelijke stelling, na een Grünfeld Indische opening. Hoewel de tegenstander het nog lang probeerde was de stelling remise en bleef het ook. Frank Agter had een jeugdige tegenstander die de afgelopen jaren aardig sterk is geworden. Zoals de jonge man na afloop van de partij zei had hij overzien dat Frank zijn Toren op de a lijn kon insluiten. Toen stond hij al wel een stuk tegen 2 pionnen achter, kortom een goede partij van Frank, ditmaal spelend met wit. Henry, met zwart spelend, liet zich eigenlijk vrij makkelijk van het bord zetten. Na een wat al te rustig gespeelde opening verloor Henry geruisloos en op klassieke wijze een pion op h7 en na een zeer tijdelijk stukoffer was zijn stelling rijp voor de sloop. Hetgeen geschiedde. Invaller Henk Westerman mocht het tegen een wel zeer jeugdige speler opnemen. Henk had het relatief makkelijk en wist met degelijk spel 3 verbonden vrijpionnen op één vleugel te krijgen. Daarna was het eenvoudig gewonnen. De gedetailleerde uitslag is zondag reeds geplaatst.
De volgende ronde wordt een belangrijke. In deze ronde spelen wij in Rotterdam tegen een ivoren toren en spelen de 2 koplopers tegen elkaar. Het wordt met de ronde spannender.
nil volentibus arduum
Geplaatst door: Frits Leenart | 02/14/2011 om 23:07
Stijn et Koos ambo sunt XIII
Geplaatst door: Maaike Keetman | 02/15/2011 om 08:05
Bah, al die gymnasiasten hier...
Is Stijn 13? Dan is het maar goed dat ik nu tegen hem speelde en niet over drie jaar.
Geplaatst door: Frank A. | 02/15/2011 om 08:27
[peins]
Welk van de drie verslagen krijgt nu de eer om onder het tabblad 'Bondscompetitie' te worden opgenomen?
[/peins]
Geplaatst door: TF | 02/15/2011 om 10:42
Dat is ook wat, Maaike. Proberen we het gemiddelde niveau van de reacties te verhogen, krijgen we te maken met barbaar Frank A ! Quidquid latine dictum sit, altum viditur !
Geplaatst door: Frits Leenart | 02/15/2011 om 12:54
Ik zou zeggen: veni, vidi, vici! Ondanks dat het een bijzonder rommelige overwinning was!
Geplaatst door: marten coerts | 02/15/2011 om 21:12
I.p.v. het belachelijke Pc4?? had ik daarvoor al twee zetten eerder moeten opteren voor f5! om na Db3 Pc7 de pion op b7 te offeren. Daarna moet zwart het initiatief krijgen :(
Pc4 was in ieder geval een hopeloze prutszet, het is dat mijn tegenstander te ongeduldig was om het rustig uit te schuiven.
Geplaatst door: Frank van T | 02/16/2011 om 16:25
nel mezzo del camin di nostra vita...
als we dan toch zo gaan beginnen...
Geplaatst door: Frank van T | 02/16/2011 om 16:26
Non Urinat Inventum!
Geplaatst door: Elbert Veel | 02/16/2011 om 20:22
Quid est ergo tempus? Si nemo me quaerat, scio. Si explicandum velim, nescio.
Geplaatst door: Augustinus | 02/17/2011 om 11:54
Kein Geloel, schach spielen!
Geplaatst door: Ernst Happel | 02/17/2011 om 12:04
Het technisch en tactisch plaatje van Kein Keloel.
Kein Keloel is een platform voor de schaakliefhebber. Deze site, en het genootschap dat erachter schuilgaat, dankt zijn naam aan een legendarische uitspraak van Ernst Happel, één van de meest markante trainers uit de schaakgeschiedenis.
Happel was een fenomeen, die zijn ragfijne analyses en weldoordachte psychologie overbracht met een minimum aan woorden. Kein keloel, schach spielen was zijn credo. Spelers hadden aan een half woord genoeg, het respect voor de trainer was enorm. Tijdens de wedstrijd communiceerde hij vanuit de dug-out met zijn karakteristieke snerpende fluitjes.
Ernst Happel vertegenwoordigt voor ons een specifieke schaakbeleving. Daarvan willen wij iedereen die geïnteresseerd is deelgenoot maken.
Het genootschap Kein Keloel pretendeert op geen enkele wijze objectief, alwetend of terzake kundig te zijn. Maar juist ook in de subjectiviteit, het opportunisme en de emotie van het moment ligt een deel van de waarheid besloten. In de hectiek van het moderne schaak vormen de aloude waarden van onder meer Vlaming, van der Meijden en Poland onze leidraad.
Hun ziekmeldingen op woensdag na een avondje doorzakken/ snokken op de voorafgaande dinsdag zijn niet meer te tellen.
Genootschap Kein Keloel
Geplaatst door: Genootschap Kein Geloel | 02/19/2011 om 12:26