In mijn schaakjeugd bestonden er nog geen open toernooien en was het een lange weg alvorens je je krachten kon meten met vooraanstaande tegenstanders. Hoe anders is dat tegenwoordig. Alleen in Nederland is er al een keur aan dergelijke toernooien waarbij talrijke meesters en grootmeesters op de deelnemerslijst prijken. Als ambitieuze jongeling hoop je natuurlijk op een confrontatie met enkele titelhouders om te bewijzen dat je er echt iets van kunt. In het open NK van Dieren liepen meerdere jongeren rond met een gretige blik in de ogen. Een enkeling had daarbij succes. Zo was er het optreden van de 15-jarige Nederlander Zyon Kollen met een bescheiden rating van 2002. Die begon met een remise tegen een FM (een FM is een aankomende meester met meestal een FIDE-rating van 2200 of 2300 punten) en won daarna zelfs van twee FM’s. Zijn grootste succes behaalde hij in de vierde ronde toen hij ook nog de sterke IM Thortsen Haub (rating 2518) versloeg. Daarmee stond hij in de top van het klassement en kreeg hij een paar echt grote namen te verstouwen, waaronder de Nederlandse grootmeesters Sipke Ernst en Robin Swinkels. Tegen hen ging hij onder het juk door, maar zijn toernooi kon al niet meer stuk. Hij eindigde tenslotte met 5 uit 9 een TPR van 2377 en een schat aan ervaring waar hij in de toekomst zijn voordeel mee kan doen.
Ook voor onze Danny stond zo’n weg naar succes open. Hij begon zelfs nog iets beter dan Zyon Kollen aan het toernooi, want hij moest meteen aantreden tegen een grootmeester, de al wat oudere, oorspronkelijk uit Rusland afkomstige Nikolai Shalner. Het werd uiteindelijk na een spannende strijd remise, waarbij Danny aan het slot nog een mogelijkheid op duidelijk voordeel liet liggen. Als gevolg hiervan moest hij nu aantreden tegen de Nederlandse IM Marijn van Delft. Er kwam de populaite Botwinnik-variant van het Slavisch op het bord, waar Danny goed de weg kent. Na 14 zetten stond het zo
De Ruiter – Van Delft stelling na 14…Lg7
Danny voelde dat hier zijn kans lag en dacht lang na over 15.De1 en 15.Pxf7. Uiteindelijk koos hij voor de laatste zet, terwijl hij hier winnend spel had kunnen bereiken met 15.De1! Pxg3 16.Pxf7! De7 17.fxg3 Lxd4+ 18.Kh1 Tf8 19.De4 enz. Na het gespeelde 15.Pxf7? Kxf7 16.De2 kwam de zet die hij in zijn vooruitberekening over het hoofd had gezien 16…c5. Het zou allemaal nog zijn meegevallen als hij nu 17.Lxe6! had gevonden, waarna wit minstens remise maakt. In plaats daarvan volgde 17.f3? Lxd4+ 18.Lf2 Lxf2+ 19.Txf2 g3 en opgegeven!
Geen plaats nu aan de top van het klassement met weer een titelhouder als tegenstander, maar een terugval naar de onderste regionen. Zo’n klap komt zelden alleen en een nieuwe nederlaag vernietigde Danny’s meest ambitieuze plannen. Uiteindelijk herstelde hij zich nog wel en kwam hij uit op vijftig procent met een kleine rating winst. Zijn beste partij speelde hij in de voorlaatste ronde tegen de Israëlische IM Yochanan Afek, die u hierbij aantreft.
Willem Andriessen
Het doet me deugd eindelijk weer eens iets over Danny de Ruiter te lezen op de Waagtorensite! Ik begon 'm al te missen ...
Geplaatst door: Marten Coerts | 08/25/2010 om 19:46