Vijf vertegenwoordigers telde de Waagtoren bij dit jaarlijkse open toernooi te Haarlem. Zij mochten zich daarbij verheugen in de nabijheid te verkeren van een aantal gerenommeerde meesters en grootmeesters, waaronder tot ieders verrassing grootmeester Matthew Sadler. De Engelsman, die al vele jaren in Amersfoort woont trok zich zo’n tien jaar geleden terug uit het toernooischaak en speelde sindsdien vrijwel uitsluitend wat partijen in de Duitse Bundesliga. Hij won het toernooi met speels gemak, daarbij een zestal grootmeesters achter zich latend, waaronder de co-winnaar van 2009 Erik van den Doel. Laatstgenoemde begon het toernooi deze keer beter dan vorig jaar. Toen moest hij namelijk onze Danny een remise toestaan. En laat nu Danny opnieuw in de eerste ronde tegen Van den Doel uit moeten komen! De opening verliep als volgt: 1.d4 Pf6 2.Pf3 g6 3.c4 Lg7 4.Pc3 0-0 5.e4 d6 6.Le2 e5 7.0-0 Ph5 8.dxe5 dxe5 9.Dxd8 Txd8 10.Pd5 Pa6
Danny vervolgde met 11.c5!? Pxc5 12.Pxc7 Tb8 13.Le3 b6 en nu zou hij met 14.Tad1 Lb7 15.Lxc5 bxc5 16.Lc4! een heel prettige stelling hebben gehad, waarin de grootmeester nog maar had moeten bewijzen dat hij er meer dan remise uit zou kunnen slepen. In plaats daarvan deed hij nogal slapjes 14.Pd5 Lb7 en daarmee had zwart niet alleen alle problemen opgelost, hij kreeg daarmee ook het initiatief in handen. Het moet gezegd, Danny verdedigde zich daarna nog inventief en vasthoudend, maar uiteindelijk kon hij zijn resultaat van vorig jaar niet herhalen. Wie de partij wil volgen, kan hem evenals een selectie van de interessantste partijen vinden op de site van ROC Nova College Schaaktoernooi.
Het werd trouwens niet zijn toernooi en hij moest tenslotte met een score van 2.5 uit 6 genoegen nemen en -0.20 op zijn rating. Ook Wim Nieland eindigde met dezelfde score en ook hij verdedigde zich in de eerste ronde tegen een 2260-speler lang zeer bekwaam doch eveneens tevergeefs, maar gezien een plus van 0.40 op zijn ratingscore, kon hij met tevredenheid op het toernooi terug zien.
Voor ‘topprestaties’ moeten we deze keer in de B-groep zijn. De eerste die van zich deed spreken was Ton Fasel. Na vier ronden stond hij met drie gewonnen partijen in de top van het klassement,
maar nederlagen in de twee slotronden wierpen hem toch weer terug. In de laatste ronde moest hij het onderspit delven tegen clubgenoot Rob Freer, die daardoor op vier punten kwam. Maar de beste prestatie kon Dirk van der Meiden op zijn naam schrijven. Hij kwam met een score van 4.5 uit 6 op een gedeelde vierde plaats terecht, slecht een half punt achter het trio op de eerste plaatsen. Hij verloor slechts één partij en dat tegen Pim Heijne die van het begin af aan aan kop ging. Een volkomen onnodige nederlaag, want op het moment dat hij zich liet foppen door een aardige matwending, had hij juist de partij naar zijn hand kunnen zetten. Hoe dat ging kunt u volgen door Heijne-Van der Meiden aan te klikken.
Willem Andriessen